Landschap is belangrijker dan je denkt

Nederland is beeldschoon. Maar de standaard uitdrukking op momenten dat we onder de indruk zijn van ons landschap? ‘Ik waan me even in het buitenland.’ Natuurjournalist Caspar Janssen schreef het op zijn tocht door Friesland. Wie er op let, hoort het voortdurend.

In Frankrijk staan elke vijftig kilometer trotse borden die de voorbijganger wijzen op het lokale landschappelijke schoon en cultureel erfgoed. De Engelsen koesteren hun ‘areas of outstanding beauty’ met een ragfijn web van boerenlandpaden. En iedereen heeft weleens één van de magnifieke Nationale Parken in Amerika bewonderd, met eigen ogen of op film.

Onze landschappen zijn het fundament van onze samenleving.

Hoe anders is het gesteld met onze Nederlandse landschappen, we gaan er vaak achteloos mee om. Ze dreigen ons door de vingers te glippen, de bescherming ervan is minimaal. Dat schept problemen die ons allemaal raken.

Onze landschappen zijn het fundament van onze samenleving. Zij zijn letterlijk en figuurlijk de grond onder onze voeten, vormen de bodem die ons voedt en bieden ontspanning, rust en ruimte die we nodig hebben. En ze zijn uniek.

In de driehonderd kilometer die je nodig hebt om ons land van zuid naar noord te doorkruisen kom je door het Limburgse heuvelland, de Brabantse zand- en heidegronden, rivieruiterwaarden, laagveenmoerassen, veenweidepolders en duinlandschappen. Op zo’n kleine oppervlakte zo’n verscheidenheid aan landschappen, dat zie je nergens ter wereld.

 

Bron en het gehele artikel: www.volkskrant.nl

terug naar het nieuwsoverzicht